ZIF Afgerond: Beeldcommunicatie in de GGZ

De geestelijke gezondheidszorg (GGZ) staat, net zoals andere sectoren in de zorg, voor een grote maatschappelijke opgave: er moet fors bezuinigd worden terwijl de kwaliteit van de zorg gehandhaafd moet blijven. Verwacht wordt dat de inzet van beeldcommunicatie in de zorg hieraan een bijdrage kan leveren. Beeldcommunicatie is echter iets dat de zorgverleners ‘overkomt’: ze zijn er vanuit de genoten opleidingen niet of nauwelijks op toegerust, terwijl ze juist geoefend zijn om subtiele signalen te interpreteren die via beeldcommunicatie niet of veel moeilijker waarneembaar zijn. GGZ-zorgverleners zitten dus klem tussen de maatschappelijke opgave van bezuinigen enerzijds, en de verantwoordelijkheid die ze voelen voor hun cliënten anderzijds.

Uit een serie focusgroepgesprekken met GGZ-zorgverleners is gebleken dat het bovenstaande dilemma bij hen tot de volgende praktijkvragen leidt:

1.       Hoe kunnen GGZ-zorgverleners beeldbellen integreren in hun zorgprogramma’s en behandelplannen, en daarbij de kwaliteit
          van de zorg handhaven? Hoe kunnen ze het intensiever inzetten, of in complexere situaties?
2.       Wat moeten ze meewegen wanneer ze de afweging maken om beeldbellen op een concreet moment of in een concrete situatie
          in te zetten? Hoe verandert de zorg erdoor, en is het dan verantwoord?
3.       Hoe kunnen ze hun minder ervaren collega’s overtuigen dat beeldbellen niet een verschraling is maar dat het een eigen
          meerwaarde kan hebben voor de zorg? Hoe kunnen ze hen helpen om dit te benutten?

Windesheim, Hanzehogeschool, het Rob Giel Onderzoekcentrum, de Universiteit van Amsterdam, het Zorg Innovatie Forum, en alle RGOc-instellingen hebben met dit project de ambitie om GGZ-zorgverleners te ondersteunen bij het effectief inpassen van beeldbellen in de eigen zorgverlening. Een eerste doelstelling die daarvoor bereikt moet worden, is het verkrijgen van kennis en inzichten over de vraag waarom het (intensiever) inzetten van beeldbellen voor de GGZ-zorgverleners nu zo moeilijk is. Een tweede doelstelling is het omzetten van deze kennis en inzichten in producten die recht doen aan de complexiteit van de GGZ-problematiek en daarnaast praktisch toepasbaar voor de drukbezette professional. Een derde doelstelling is het verrijken van de opleidingen Verpleegkunde van deelnemende hogescholen Windesheim en Hanzehogeschool met modules en minoren waarin de verworven kennis en producten zijn geïntegreerd.

Vanuit het ZIF is Sander Holterman betrokken bij deze subsidieaanvraag. De projectleiding ligt bij Hogeschool Windesheim, bij het lectoraat ICT innovaties in de Zorg. Vanuit het e-healthnetwerk is eind 2013 contact gezocht met dit lectoraat (dr. Ir. Marieke Hettinga en dr. Ir. Ruud Janssen) vanwege hun expertise binnen de onderzoekslijn ‘Inhoud van telezorg’. Het project heeft een looptijd van 2 jaar. Beoogde startdatum is november 2014. De subsidie betreft €300.000.